Caroline Westerhout - poëzie/ode aan de zon - kunstfoto/at sea
ik laat je warme handen
over mijn huid gaan
en de tijd even als stil
voorbij gaan
mijn ogen gesloten
mijn gedachten open en bloot
lig ik als dood
met jouw ogen
op mij gericht
vertel je mij over het leven
en over de geheimen
ervan
ik geniet van je streling
van de warme tinteling
die je achterlaat
terwijl je praat
fluistert in mijn oren
over hoe jouw licht mij zal bekoren
en mij gelukkig zal maken
als je bij me bent
ik voel het
intens
tot in mijn tenen
zoals je stil mijn benen
laat trillen door je straling
zoals je knippert achter mijn ogen
en mijn lippen licht laat beven
hopend op meer
al is het maar voor even
